Kalvari Ratham Enakkaga Sinthi

கல்வாரி இரத்தம் எனக்காக சிந்தி
கல்வாரி இரத்தத்தால் கழுவுகின்றீர்

அல்லேலூயா அல்லேலூயா

கைகளில் ஆணிகளோ
எனக்காக அடிக்கப்பட்டீர்
எனக்காக இரத்தம் சிந்தினீர் இயேசு

முட்கிரீடம் தரித்தவராய்
சிலுவையில் அறைந்தனரே
சிலுவையில் தொங்கினாரே இயேசு

உடைந்த உள்ளத்தோடு
சிலுவையில் மரித்தீரே
எனக்காய் மரித்தீரே இயேசு

Kalvaari Iraththam Enakkaaka Sinthi
Kalvaari Iraththaththaal Kaluvukinteer

Alleuiaa Alleuiaa

Kaikalil Aannikalo
Enakkaaka Atikkappattir
Enakkaaka Iraththam Sinthineer Yesu

Mutkireedam Thariththavaraay
Siluvaiyil Arainthanarae
Siluvaiyil Thonginaarae Yesu

Utaintha Ullaththodu
Siluvaiyil Mariththeerae
Enakkaay Mariththeerae Yesu

Kurusinmael Kurusinmael

குருசின்மேல் குருசின்மேல்
காண்கின்றதாரிவர்
பிராணநாதன் பிராணநாதன்
என் பேர்க்காய்ச் சாகின்றார்

பாவத்தின் காட்சியை
ஆத்துமாவே பார்த்திடாய்
தேவகுமாரன் மா சாபத்திலாயினார்

இந்த மா நேசத்தை நிந்தையாய் தள்ளினேன்
இம்மகா பாவத்தை எந்தையே மன்னிப்பீர்

பாவத்தை நேசிக்க நான் இனிச் செல்வேனோ
தேவனின் பிள்ளையாய் ஜீவிப்பேன் நானிதோ

கஷ்டங்கள் வந்தாலும் நஷ்டங்கள் நேர்ந்தாலும்
குருசின் காட்சியை தரிசித்துத் தேறுவேன்

சூறாவளியைப் போல் சூழ்ந்திடும் ஆபத்தில்
சிலுவையின் நேசத்தை சிந்தித்து நோக்குவேன்

இம்மகா நேசத்தை ஆத்மாவே சிந்திப்பாய்
இம்மானுவேலே நீர் என்னையும் நேசித்தீர்

Kurusinmael Kurusinmael
Kaannkintathaarivar
Piraananaathan Piraananaathan
En Paerkkaaych Saakintar

Paavaththin Kaatchiyai
Aaththumaavae Paarththidaay
Thaevakumaaran Maa Saapaththilaayinaar

Intha Maa Naesaththai Ninthaiyaay Thallinaen
Immakaa Paavaththai Enthaiyae Mannippeer

Paavaththai Naesikka Naan Inich Selvaeno
Thaevanin Pillaiyaay Jeevippaen Naanitho

Kashdangal Vanthaalum Nashdangal Naernthaalum
Kurusin Kaatchiyai Tharisiththuth Thaeruvaen

Sooraavaliyaip Pol Soolnthidum Aapaththil
Siluvaiyin Naesaththai Sinthiththu Nnokkuvaen

Immakaa Naesaththai Aathmaavae Sinthippaay
Immaanuvaelae Neer Ennaiyum Naesiththeer

Punnnniyar Ivar Yaaro

புண்ணியர் இவர் யாரோ வீழ்ந்து ஜெபிக்கும்
புருஷன் சஞ்சலம் யாதோ

தண்ணிழல் சோலையிலே சாமநடு வேளையிலே
மண்ணில் குப்புற வீழ்ந்து வணங்கிமன்றாடிக் கெஞ்சும்

வேளை நீங்காதோ வென்கிறார் கொடுமரண
வேதனை யுற்றேனென்கிறார்
ஆளுதவியுமில்லை அடியார் துயிலுகின்றார்
நீளுந் துயர்க்கடலில் நீந்தித் தத்தளிக்கின்றார்

பாத்திரம் நீக்கு மென்கிறார் பிதாவே இந்தப்
பாடகலாதோ வென்கிறார்
நேத்திரம் நீர் பொழிய நிமலன் மேனியில் ரத்தம்
நீற்று வியர்வையாக நிலத்தில் சொட்டமன்றாடும்

என்சித்தம் மல்ல வென்கிறார் அப்பா நின் சித்தம்
என்றைக்குமாக வென்கிறார்
அன்பின் கடவுள் தமதருங் கரத்திலேயீந்த
துன்பப் பாத்திரத்தடி வண்டலையும் பருகும்

Punnnniyar Ivar Yaaro Veelnthu Jepikkum
Purushan Sanjalam Yaatho

Thannnnilal Solaiyilae Saamanadu Vaelaiyilae
Mannnnil Kuppura Veelnthu Vanangimantatik Kenjum

Vaelai Neengaatho Venkiraar Kodumarana
Vaethanai Yuttenenkiraar
Aaluthaviyumillai Atiyaar Thuyilukintar
Neelun Thuyarkkadalil Neenthith Thaththalikkintar

Paaththiram Neekku Menkiraar Pithaavae Inthap
Paadakalaatho Venkiraar
Naeththiram Neer Poliya Nimalan Maeniyil Raththam
Neettu Viyarvaiyaaka Nilaththil Sottamantadum

Ensiththam Malla Venkiraar Appaa Nin Siththam
Entaikkumaaka Venkiraar
Anpin Kadavul Thamatharung Karaththilaeyeentha
Thunpap Paaththiraththati Vanndalaiyum Parukum

Kolkothaa Malai Meethilae

கொல்கொதா மலை மீதிலே
சிலுவை சுமந்தேகினார்
உன்னத பிதாவின் சித்தமாய்
உத்தமர் இரத்தம் சிந்தினார்

அந்தோ எருசலேமே
ஆண்டவர் பவனி வந்தார்
அந்த நாளை நீ மறந்தாய்
அன்பரோ கண்ணீர் சிந்தினார்

மேனியில் கசையடிகள்
எத்தனை வசை மொழிகள்
அத்தனையும் அவர் உனக்காய்
அன்புடன் சுமந்து சசித்தார்

உத்தம தேவ மைந்தனே
சுத்தமாய் ரத்தம் சிந்தியே
நித்திய வாழ்வு தனையே
நீசனாம் எனக்களித்தார்

செந்நீரோ கண்ணீராய் மாறி
தரணியில் பாய்ந்ததங்கே
உன்நிலை நினைத்தவரே
தன்நிலை மறந்து சகித்தார்

வஞ்சக உலகினிலே
வணங்கா கழுத்துடனே
வழிபோகும் ஆத்துமாவே
வந்திடு நீ இயேசுவண்டை

Kolkothaa Malai Meethilae
Siluvai Sumanthaekinaar
Unnatha Pithaavin Siththamaay
Uththamar Iraththam Sinthinaar

Antho Erusalaemae
Aanndavar Pavani Vanthaar
Antha Naalai Nee Maranthaay
Anparo Kannnneer Sinthinaar

Maeniyil Kasaiyatikal
Eththanai Vasai Molikal
Aththanaiyum Avar Unakkaay
Anpudan Sumanthu Sasiththaar

Uththama Thaeva Mainthanae
Suththamaay Raththam Sinthiyae
Niththiya Vaalvu Thanaiyae
Neesanaam Enakkaliththaar

Senneero Kannnneeraay Maari
Tharanniyil Paaynthathangae
Unnilai Ninaiththavarae
Thannilai Maranthu Sakiththaar

Vanjaka Ulakinilae
Vanangaa Kaluththudanae
Valipokum Aaththumaavae
Vanthidu Nee Yesuvanntai

Kolkothaa Maettinilae

கொல்கொதா மேட்டினிலே
கொடூர பாவி எந்தனுக்காய்
குற்றமில்லாத தேவ குமாரன்
குருதி வடிந்தே தொங்கினார்

பாவ சாபங்கள் சுமந்தாரே
பாவியை மீட்க பாடுபட்டார்
பாவமில்லாத தேவகுமாரன்
பாதகன் எனக்காய் தொங்கினார்

மடிந்திடும் மன்னுயிர்க்காய்
மகிமை யாவும் இழந்தோராய்
மாசில்லாத தேவகுமாரன்
மூன்றாணி மீதினில் தொங்கினார்

இரத்தத்தின் பெருவெள்ளம் ஓட
இரட்சிப்பின் நதி என்னில் பாய
ஆதரவில்லா தேவகுமாரன்
அகோரக் காட்சியாய் தொங்கினார்

கல்வாரி காட்சி இதோ
கண்டிடுவாயே கண்கலங்க
கடின மனமும் உருகிடுமே
கர்த்தரின் மாறாத அன்பி னிலே

உள்ளமே நீ திறவாயோ
உருகும் சத்தம் நீ கேளாயோ
உன் கரம் பற்றி உன்னை நடத்த
உன் நெஞ்சை ஆவலாய் தட்டுகிறார்

Kolkothaa Maettinilae
Kotoora Paavi Enthanukkaay
Kuttamillaatha Thaeva Kumaaran
Kuruthi Vatinthae Thonginaar

Paava Saapangal Sumanthaarae
Paaviyai Meetka Paadupattar
Paavamillaatha Thaevakumaaran
Paathakan Enakkaay Thonginaar

Matinthidum Mannuyirkkaay
Makimai Yaavum Ilanthoraay
Maasillaatha Thaevakumaaran
Moontanni Meethinil Thonginaar

Irathathin Peruvellam Oda
Iratchippin Nathi Ennil Paaya
Aatharavillaa Thaevakumaaran
Akorak Kaatchiyaay Thonginaar

Kalvaari Kaatchi Itho
Kanndiduvaayae Kannkalanga
Katina Manamum Urukidumae
Karththarin Maaraatha Anpi Nilae

Ullamae Nee Thiravaayo
Urukum Saththam Nee Kaelaayo
Un Karam Patti Unnai Nadaththa
Un Nenjai Aavalaay Thattukiraar