Punnnniyar Ivar Yaaro

புண்ணியர் இவர் யாரோ வீழ்ந்து ஜெபிக்கும்
புருஷன் சஞ்சலம் யாதோ

தண்ணிழல் சோலையிலே சாமநடு வேளையிலே
மண்ணில் குப்புற வீழ்ந்து வணங்கிமன்றாடிக் கெஞ்சும்

வேளை நீங்காதோ வென்கிறார் கொடுமரண
வேதனை யுற்றேனென்கிறார்
ஆளுதவியுமில்லை அடியார் துயிலுகின்றார்
நீளுந் துயர்க்கடலில் நீந்தித் தத்தளிக்கின்றார்

பாத்திரம் நீக்கு மென்கிறார் பிதாவே இந்தப்
பாடகலாதோ வென்கிறார்
நேத்திரம் நீர் பொழிய நிமலன் மேனியில் ரத்தம்
நீற்று வியர்வையாக நிலத்தில் சொட்டமன்றாடும்

என்சித்தம் மல்ல வென்கிறார் அப்பா நின் சித்தம்
என்றைக்குமாக வென்கிறார்
அன்பின் கடவுள் தமதருங் கரத்திலேயீந்த
துன்பப் பாத்திரத்தடி வண்டலையும் பருகும்

Punnnniyar Ivar Yaaro Veelnthu Jepikkum
Purushan Sanjalam Yaatho

Thannnnilal Solaiyilae Saamanadu Vaelaiyilae
Mannnnil Kuppura Veelnthu Vanangimantatik Kenjum

Vaelai Neengaatho Venkiraar Kodumarana
Vaethanai Yuttenenkiraar
Aaluthaviyumillai Atiyaar Thuyilukintar
Neelun Thuyarkkadalil Neenthith Thaththalikkintar

Paaththiram Neekku Menkiraar Pithaavae Inthap
Paadakalaatho Venkiraar
Naeththiram Neer Poliya Nimalan Maeniyil Raththam
Neettu Viyarvaiyaaka Nilaththil Sottamantadum

Ensiththam Malla Venkiraar Appaa Nin Siththam
Entaikkumaaka Venkiraar
Anpin Kadavul Thamatharung Karaththilaeyeentha
Thunpap Paaththiraththati Vanndalaiyum Parukum

Kolkothaa Malai Meethilae

கொல்கொதா மலை மீதிலே
சிலுவை சுமந்தேகினார்
உன்னத பிதாவின் சித்தமாய்
உத்தமர் இரத்தம் சிந்தினார்

அந்தோ எருசலேமே
ஆண்டவர் பவனி வந்தார்
அந்த நாளை நீ மறந்தாய்
அன்பரோ கண்ணீர் சிந்தினார்

மேனியில் கசையடிகள்
எத்தனை வசை மொழிகள்
அத்தனையும் அவர் உனக்காய்
அன்புடன் சுமந்து சசித்தார்

உத்தம தேவ மைந்தனே
சுத்தமாய் ரத்தம் சிந்தியே
நித்திய வாழ்வு தனையே
நீசனாம் எனக்களித்தார்

செந்நீரோ கண்ணீராய் மாறி
தரணியில் பாய்ந்ததங்கே
உன்நிலை நினைத்தவரே
தன்நிலை மறந்து சகித்தார்

வஞ்சக உலகினிலே
வணங்கா கழுத்துடனே
வழிபோகும் ஆத்துமாவே
வந்திடு நீ இயேசுவண்டை

Kolkothaa Malai Meethilae
Siluvai Sumanthaekinaar
Unnatha Pithaavin Siththamaay
Uththamar Iraththam Sinthinaar

Antho Erusalaemae
Aanndavar Pavani Vanthaar
Antha Naalai Nee Maranthaay
Anparo Kannnneer Sinthinaar

Maeniyil Kasaiyatikal
Eththanai Vasai Molikal
Aththanaiyum Avar Unakkaay
Anpudan Sumanthu Sasiththaar

Uththama Thaeva Mainthanae
Suththamaay Raththam Sinthiyae
Niththiya Vaalvu Thanaiyae
Neesanaam Enakkaliththaar

Senneero Kannnneeraay Maari
Tharanniyil Paaynthathangae
Unnilai Ninaiththavarae
Thannilai Maranthu Sakiththaar

Vanjaka Ulakinilae
Vanangaa Kaluththudanae
Valipokum Aaththumaavae
Vanthidu Nee Yesuvanntai

Kolkothaa Maettinilae

கொல்கொதா மேட்டினிலே
கொடூர பாவி எந்தனுக்காய்
குற்றமில்லாத தேவ குமாரன்
குருதி வடிந்தே தொங்கினார்

பாவ சாபங்கள் சுமந்தாரே
பாவியை மீட்க பாடுபட்டார்
பாவமில்லாத தேவகுமாரன்
பாதகன் எனக்காய் தொங்கினார்

மடிந்திடும் மன்னுயிர்க்காய்
மகிமை யாவும் இழந்தோராய்
மாசில்லாத தேவகுமாரன்
மூன்றாணி மீதினில் தொங்கினார்

இரத்தத்தின் பெருவெள்ளம் ஓட
இரட்சிப்பின் நதி என்னில் பாய
ஆதரவில்லா தேவகுமாரன்
அகோரக் காட்சியாய் தொங்கினார்

கல்வாரி காட்சி இதோ
கண்டிடுவாயே கண்கலங்க
கடின மனமும் உருகிடுமே
கர்த்தரின் மாறாத அன்பி னிலே

உள்ளமே நீ திறவாயோ
உருகும் சத்தம் நீ கேளாயோ
உன் கரம் பற்றி உன்னை நடத்த
உன் நெஞ்சை ஆவலாய் தட்டுகிறார்

Kolkothaa Maettinilae
Kotoora Paavi Enthanukkaay
Kuttamillaatha Thaeva Kumaaran
Kuruthi Vatinthae Thonginaar

Paava Saapangal Sumanthaarae
Paaviyai Meetka Paadupattar
Paavamillaatha Thaevakumaaran
Paathakan Enakkaay Thonginaar

Matinthidum Mannuyirkkaay
Makimai Yaavum Ilanthoraay
Maasillaatha Thaevakumaaran
Moontanni Meethinil Thonginaar

Irathathin Peruvellam Oda
Iratchippin Nathi Ennil Paaya
Aatharavillaa Thaevakumaaran
Akorak Kaatchiyaay Thonginaar

Kalvaari Kaatchi Itho
Kanndiduvaayae Kannkalanga
Katina Manamum Urukidumae
Karththarin Maaraatha Anpi Nilae

Ullamae Nee Thiravaayo
Urukum Saththam Nee Kaelaayo
Un Karam Patti Unnai Nadaththa
Un Nenjai Aavalaay Thattukiraar