Undhan Kaayangal Enthan Paavangaloo

உந்தன் காயங்கள் எந்தன் பாவங்களோ
உந்தன் வேதனைகள் எந்தன் மீறுதலோ
எனக்காக உலகில் வந்தவரே
எந்தன் பாவம் போக்க மரித்தவரே
உந்தன் அன்பை சொல்ல வார்த்தை இல்லை
உம்மை போல உலகில் யாருமில்லை

சேற்றில் கிடந்த எனக்காக சாபம் ஆனீரோ
நாற்றம் பிடித்த எனக்காக உம் அழகை துறந்தீரோ
உந்தன் ரத்தம் சிந்தி என் பாவம் கழுவினீர்
உம்மை பலியாய் தந்து என் பாதை மாற்றினீர்

உந்தன் நேசம் அறியாமல் நான் தூரம் சென்றேனே
உந்தன் பாசம் பிரியாமல் நான் விலகி சென்றேனே
தேடி வந்தீர் என்னையும் வாழ வைத்தீட
எந்தன் பார சிலுவையை நீர் சுமந்திட

Unthan Kaayangal Enthan Paavangalo
Unthan Vaethanaikal Enthan Meeruthalo
Enakkaaka Ulakil Vanthavarae
Enthan Paavam Pokka Mariththavarae
Unthan Anpai Solla Vaarththai Illai
Ummai Pola Ulakil Yaarumillai

Settil Kidantha Enakkaaka Saapam Aaneero
Naattam Pitiththa Enakkaaka Um Alakai Thurantheero
Unthan Raththam Sinthi En Paavam Kaluvineer
Ummai Paliyaay Thanthu En Paathai Maattineer

Unthan Naesam Ariyaamal Naan Thooram Sentenae
Unthan Paasam Piriyaamal Naan Vilaki Sentenae
Thaeti Vantheer Ennaiyum Vaala Vaiththeeda
Enthan Paara Siluvaiyai Neer Sumanthida

Kandeerkalo Siluvayil
கண்டீர்களோ சீலுவையில்
மரிக்கும் இயேசுவை
கண்டீர்களோ காயங்களில்
சொரியும் ரத்தத்தை

மன்னியும் என்ற வேண்டலை
கேட்டீர்களே ஐயோ
ஏன் கைவிட்டீர் என்றார்
அதை மறக்கக்கூடுமோ

கண்மூடி தலை சாயவே
முடிந்தது என்றார்
இவ்வாறு லோக மீட்பையே
அன்பாய் உண்டாக்கினார்

அவ்வேண்டல் ஓலம் காயத்தால்
ஈடேற்றம் வந்ததே
ஆ பாவீ இதை நோக்குங்கால்
உன் தோஷம் தீருமே

சீர்கெட்டு மாண்டு போகையில்
பார்த்தேன் என் மீட்பரை
கண்டேன் கண்டேன் சிலுவையில்
மரிக்கும் இயேசுவை

Kandeerkalo Siluvayil
Marikkum Yesuvai
Kannteerkalo Kaayangalil
Soriyum Raththaththai

Manniyum Enta Vaenndalai
Kaettirkalae Aiyo
Aen Kaivittir Entar
Athai Marakkakkoodumo

Kannmooti Thalai Saayavae
Mutinthathu Entar
Ivvaatru Loka Meetpaiyae
Anpaay Unndaakkinaar

Avvaenndal Olam Kaayaththaal
Eetaettam Vanthathae
Aa Paavee Ithai Nnokkungaal
Un Thosham Theerumae

Seerkettu Maanndu Pokaiyil
Paarththaen En Meetparai
Kanntaen Kanntaen Siluvaiyil
Marikkum Yesuvai

Iyya Neeranu Anna Kaybavin

ஐயா நீரன்று அன்னா காய்பாவின் வீட்டில்
நையவே பட்டபாடு ஏசையாவே
கைகள் கட்டப்பட்டவோ கால்கள் தள்ளாடினவோ
கயவர்கள் தூஷித்தாரோ ஏசையாவே

திருமுகம் அருள் மங்க செங்குருதிகள் பொங்க
இருளர் கஸ்திகொடுக்க ஏசையாவே
பொறுமை அன்பு தயாளம் புனிதமாக விளங்க
அருமைப் பொருளதான ஏசையாவே

முள்ளின் முடியணிந்து வள்ளலே என்றிகழ
எள்ளளவும் பேசாத ஏசையாவே
கள்ளன் போலே பிடித்துக் கசையால் அடித்து மிகக்
கன்மிகள் செய்த பாவம் ஏசையாவே

கற்றூணில் சேர்த்திறுக்கிச் செற்றலர்தாம் முறுக்கிக்
கர்வங்கொண்டே தூஷிக்க ஏசையாவே
சற்றுமிரக்கமில்லாச் சண்டாளன் ஓடி வந்து
சாடிக் கன்னத்தறைய ஏசையாவே

பொன்னான மேனியதில் புழுதி மிகப்படிய
புண்ணியன் நீர் கலங்க ஏசையாவே
அண்ணலே அன்பருய்ய அவஸ்தைகளைச் சகித்தீர்
அடியேனைக் காத்தருளும் ஏசையாவே

Kolkothave Kolai Marame

கொல்கொதாவே கொலை மரமே
கோர மரணம் பாராய் மனமே
கோர மனிதர் கொலை செய்தார்
கோர காட்சி பார் மனமே

கந்தை அணிந்தார் நிந்தை சுமந்தார்
கள்ளார் நடுவில் கொலை மரத்தில்
எந்தனை மீட்க இத்தனைப் பாடேன்
எந்தன் ஜீவ நாயகா

என்னை மீட்ட கொலை மரமே
அன்னையே நான் என்ன செய்வேன்
என்னை உமக்கே ஒப்புவித்தேன்
என்றென்றுமாய் நான் வாழ

வானம் பூமி ஒன்றாய் இணைந்த
வல்ல தேவன் உமக்கே சரணம்
வாடி வாடி கொலை மரத்தில்
நிற்கும் காட்சி பார் மனமே

Kolkothaavae Kolai Maramae
Kora Maranam Paaraay Manamae
Kora Manithar Kolai Seythaar
Kora Kaatchi Paar Manamae

Kanthai Anninthaar Ninthai Sumanthaar
Kallaar Naduvil Kolai Maraththil
Enthanai Meetka Iththanai Paataen
Enthan Jeeva Naayakaa

Ennai Meetta Kolai Maramae
Annaiyae Naan Enna Seyvaen
Ennai Umakkae Oppuviththaen
Ententumaay Naan Vaala

Vaanam Poomi Ontay Innaintha
Valla Thaevan Umakkae Saranam
Vaati Vaati Kolai Maraththil
Nirkum Kaatchi Paar Manamae

Mulmudi Paaramo Thevane

முள்முடி பாரமோ தேவனே
இரத்தமும் வடியுதோ சிரசினில்
இவை யாவும் எனக்காக தேவனே
முழங்காலில் நிற்கிறேன் நாதரே

தோளிலே சிலுவையை சுமக்கிறீர்
தோள்களும் தாங்குதோ அப்பனே
முட்களும் கால்களில் குத்துதோ
முட்களைப் படைத்தவர் நீர் அன்றோ

கைகளில் ஆணியா குத்தினர்
களைக்குதோ கைகளும் இயேசுவே
சாட்டையால் முதுகினில் அடித்தனர்
சாட்டையும் ராஜனை அடித்ததோ

காடியா தாகத்துக்கு தந்தனர்
தண்ணீரைப் படைத்தவர் நீரன்றோ
கண்ணீரும் கண்களில் கொட்டுதோ
துடைப்பவர் யாருமே இல்லையோ

Kandaen Kalvaariyin Kaatchi

கண்டேன் கல்வாரியின் காட்சி
கண்ணில் உதிரம் சிந்துதே
அன்பான அண்ணல் நம் இயேசு
நமக்காய் பட்ட பாடுகள்

கல்வாரி மலை மீதிலே
கள்ளர்கள் மத்தியிலே
சிலுவையில் அறைந்தனரே
உனக்காய் ஜீவன் விட்டாரே

பாழும் உலகத்தின்
பாவப்பிணி போக்க
சிலுவை சுமந்து போகும்
காட்சி கண்முன் போகும்

பாவ உலகத்தில்
ஜீவிக்கும் மானிடனே
பாரும் அவர் உனக்காய்
குருசில் தொங்கும் காட்சியை

Kanntaen Kalvaariyin Kaatchi
Kannnnil Uthiram Sinthuthae
Anpaana Annnal Nam Yesu
Namakkaay Patta Paadukal

Kalvaari Malai Meethilae
Kallarkal Maththiyilae
Siluvaiyil Arainthanarae
Unakkaay Jeevan Vittarae

Paalum Ulakaththin
Paavappinni Pokka
Siluvai Sumanthu Pokum
Kaatchi Kannmun Pokum

Paava Ulakaththil
Jeevikkum Maanidanae
Paarum Avar Unakkaay
Kurusil Thongum Kaatchiyai

Kalvari Ratham Enakkaga Sinthi

கல்வாரி இரத்தம் எனக்காக சிந்தி
கல்வாரி இரத்தத்தால் கழுவுகின்றீர்

அல்லேலூயா அல்லேலூயா

கைகளில் ஆணிகளோ
எனக்காக அடிக்கப்பட்டீர்
எனக்காக இரத்தம் சிந்தினீர் இயேசு

முட்கிரீடம் தரித்தவராய்
சிலுவையில் அறைந்தனரே
சிலுவையில் தொங்கினாரே இயேசு

உடைந்த உள்ளத்தோடு
சிலுவையில் மரித்தீரே
எனக்காய் மரித்தீரே இயேசு

Kalvaari Iraththam Enakkaaka Sinthi
Kalvaari Iraththaththaal Kaluvukinteer

Alleuiaa Alleuiaa

Kaikalil Aannikalo
Enakkaaka Atikkappattir
Enakkaaka Iraththam Sinthineer Yesu

Mutkireedam Thariththavaraay
Siluvaiyil Arainthanarae
Siluvaiyil Thonginaarae Yesu

Utaintha Ullaththodu
Siluvaiyil Mariththeerae
Enakkaay Mariththeerae Yesu

Kurusinmael Kurusinmael

குருசின்மேல் குருசின்மேல்
காண்கின்றதாரிவர்
பிராணநாதன் பிராணநாதன்
என் பேர்க்காய்ச் சாகின்றார்

பாவத்தின் காட்சியை
ஆத்துமாவே பார்த்திடாய்
தேவகுமாரன் மா சாபத்திலாயினார்

இந்த மா நேசத்தை நிந்தையாய் தள்ளினேன்
இம்மகா பாவத்தை எந்தையே மன்னிப்பீர்

பாவத்தை நேசிக்க நான் இனிச் செல்வேனோ
தேவனின் பிள்ளையாய் ஜீவிப்பேன் நானிதோ

கஷ்டங்கள் வந்தாலும் நஷ்டங்கள் நேர்ந்தாலும்
குருசின் காட்சியை தரிசித்துத் தேறுவேன்

சூறாவளியைப் போல் சூழ்ந்திடும் ஆபத்தில்
சிலுவையின் நேசத்தை சிந்தித்து நோக்குவேன்

இம்மகா நேசத்தை ஆத்மாவே சிந்திப்பாய்
இம்மானுவேலே நீர் என்னையும் நேசித்தீர்

Kurusinmael Kurusinmael
Kaannkintathaarivar
Piraananaathan Piraananaathan
En Paerkkaaych Saakintar

Paavaththin Kaatchiyai
Aaththumaavae Paarththidaay
Thaevakumaaran Maa Saapaththilaayinaar

Intha Maa Naesaththai Ninthaiyaay Thallinaen
Immakaa Paavaththai Enthaiyae Mannippeer

Paavaththai Naesikka Naan Inich Selvaeno
Thaevanin Pillaiyaay Jeevippaen Naanitho

Kashdangal Vanthaalum Nashdangal Naernthaalum
Kurusin Kaatchiyai Tharisiththuth Thaeruvaen

Sooraavaliyaip Pol Soolnthidum Aapaththil
Siluvaiyin Naesaththai Sinthiththu Nnokkuvaen

Immakaa Naesaththai Aathmaavae Sinthippaay
Immaanuvaelae Neer Ennaiyum Naesiththeer

Punnnniyar Ivar Yaaro

புண்ணியர் இவர் யாரோ வீழ்ந்து ஜெபிக்கும்
புருஷன் சஞ்சலம் யாதோ

தண்ணிழல் சோலையிலே சாமநடு வேளையிலே
மண்ணில் குப்புற வீழ்ந்து வணங்கிமன்றாடிக் கெஞ்சும்

வேளை நீங்காதோ வென்கிறார் கொடுமரண
வேதனை யுற்றேனென்கிறார்
ஆளுதவியுமில்லை அடியார் துயிலுகின்றார்
நீளுந் துயர்க்கடலில் நீந்தித் தத்தளிக்கின்றார்

பாத்திரம் நீக்கு மென்கிறார் பிதாவே இந்தப்
பாடகலாதோ வென்கிறார்
நேத்திரம் நீர் பொழிய நிமலன் மேனியில் ரத்தம்
நீற்று வியர்வையாக நிலத்தில் சொட்டமன்றாடும்

என்சித்தம் மல்ல வென்கிறார் அப்பா நின் சித்தம்
என்றைக்குமாக வென்கிறார்
அன்பின் கடவுள் தமதருங் கரத்திலேயீந்த
துன்பப் பாத்திரத்தடி வண்டலையும் பருகும்

Punnnniyar Ivar Yaaro Veelnthu Jepikkum
Purushan Sanjalam Yaatho

Thannnnilal Solaiyilae Saamanadu Vaelaiyilae
Mannnnil Kuppura Veelnthu Vanangimantatik Kenjum

Vaelai Neengaatho Venkiraar Kodumarana
Vaethanai Yuttenenkiraar
Aaluthaviyumillai Atiyaar Thuyilukintar
Neelun Thuyarkkadalil Neenthith Thaththalikkintar

Paaththiram Neekku Menkiraar Pithaavae Inthap
Paadakalaatho Venkiraar
Naeththiram Neer Poliya Nimalan Maeniyil Raththam
Neettu Viyarvaiyaaka Nilaththil Sottamantadum

Ensiththam Malla Venkiraar Appaa Nin Siththam
Entaikkumaaka Venkiraar
Anpin Kadavul Thamatharung Karaththilaeyeentha
Thunpap Paaththiraththati Vanndalaiyum Parukum

Kolkothaa Malai Meethilae

கொல்கொதா மலை மீதிலே
சிலுவை சுமந்தேகினார்
உன்னத பிதாவின் சித்தமாய்
உத்தமர் இரத்தம் சிந்தினார்

அந்தோ எருசலேமே
ஆண்டவர் பவனி வந்தார்
அந்த நாளை நீ மறந்தாய்
அன்பரோ கண்ணீர் சிந்தினார்

மேனியில் கசையடிகள்
எத்தனை வசை மொழிகள்
அத்தனையும் அவர் உனக்காய்
அன்புடன் சுமந்து சசித்தார்

உத்தம தேவ மைந்தனே
சுத்தமாய் ரத்தம் சிந்தியே
நித்திய வாழ்வு தனையே
நீசனாம் எனக்களித்தார்

செந்நீரோ கண்ணீராய் மாறி
தரணியில் பாய்ந்ததங்கே
உன்நிலை நினைத்தவரே
தன்நிலை மறந்து சகித்தார்

வஞ்சக உலகினிலே
வணங்கா கழுத்துடனே
வழிபோகும் ஆத்துமாவே
வந்திடு நீ இயேசுவண்டை

Kolkothaa Malai Meethilae
Siluvai Sumanthaekinaar
Unnatha Pithaavin Siththamaay
Uththamar Iraththam Sinthinaar

Antho Erusalaemae
Aanndavar Pavani Vanthaar
Antha Naalai Nee Maranthaay
Anparo Kannnneer Sinthinaar

Maeniyil Kasaiyatikal
Eththanai Vasai Molikal
Aththanaiyum Avar Unakkaay
Anpudan Sumanthu Sasiththaar

Uththama Thaeva Mainthanae
Suththamaay Raththam Sinthiyae
Niththiya Vaalvu Thanaiyae
Neesanaam Enakkaliththaar

Senneero Kannnneeraay Maari
Tharanniyil Paaynthathangae
Unnilai Ninaiththavarae
Thannilai Maranthu Sakiththaar

Vanjaka Ulakinilae
Vanangaa Kaluththudanae
Valipokum Aaththumaavae
Vanthidu Nee Yesuvanntai